Pleinmoeders & aanhangsels

Dat het schoolplein soms een strijdterrein is waar rangen gelden, sociale vaardigheden worden geoefend, grenzen worden verlegd en veiligheid een subjectief begrip is, weet je wellicht op basis van een eerder blog.

Ouders
Onlosmakelijk verbonden met het schoolplein zijn de ouders. Nou ja, vooral de moeders. Ja, ik moet eerlijk zijn; in 80% van de gevallen zijn het toch de moeders die de kinderen brengen én halen. En dat doet iedere moeder weer op een eigen wijze.

Dáág
De een komt met een volgeladen bakfiets, de ander rijdt met de auto 200 meter van huis naar school, parkeert praktisch voor de deur, laadt de kinderen uit, stapt weer in en rijdt weg. Weer anderen laten de kinderen zelluf fietsen, soms voorzien van helm. Al slingerend en met gevaar voor meerdere levens bereiken ook die moeders mét kinderen het schoolplein. En dan heb je natuurlijk nog die moeders die nét (of ver) na de tweede schoolbel aan komen rijden/fietsen/lopen. Lopend is altijd het leukste gezicht. Moeders in een draf met het kind achter zich aan sleurend. Het kind dat het tempo nét niet aan kan en met een hulpeloze uitdrukking op het gezicht. Het gezicht van moeders staat vaak strak gespannen. Het tekstwolkje ontbreekt dan nog met daarin “Loop nou dohooooorrrr“.

Samen – alleen
Waar de ene moeder van afstand het kind na zwaait, gaat de ander mee naar binnen. Zeker bij de kleuters is dat voor veel moeders vaste prik. Hup mee naar binnen. Eventueel samen met een jonger kind in een wandelwagen, buggy of maxi cosi. Gezellig met z’n allen. Die ukkies banen zich een weg door alle benen en wielen. De moeders raken met elkaar of de juf aan de praat of ze zijn druk met het andere kind, terwijl de kleuter alsnog zelf staat te klooien met die achterlijke luizencape en de tas. Ja, je moet ze wel wat zelfstandigheid bijbrengen, nietwaar?

Even wachten en ….. gaan
Dan de moeders die ruim op tijd bij school arriveren en op het schoolplein blijven wachten totdat de bel gaat. Ook die moeders raken aan de klets, kijken met een schuin oog naar de rond rennende kinderen en ze veren op zodra de bel gaat. Nog snel even een kus, die laatste melksporen uit de mondhoeken vegen en hup daar gaan ze. Ze wachten totdat zoon-/dochterlief door de deuren naar binnen verdwijnt en dan ‘mogen’ ze gaan.

Even wachten nog….
Dat geldt niet voor de aanhangsels. Deze moeders lopen, fietsen of brengen hun kind met de auto. Ze lopen soms mee naar binnen, maar blijven in ieder geval in de buurt van het schoolplein. Ze wachten ook op de bel die gaat en raken vervolgens aan de praat met een ander aanhangsel (=andere moeder). Alsof ze alle tijd van de wereld hebben, wordt er van alles en nog wat besproken. Een kwartier later staan ze er nog.

Top – flop
En waar de ene moeder zo uit bed gerold lijkt te zijn, staat de ander er vol in de make-up, haren goed gestyled en voorzien van killerheels op het plein. Van huismoeders tot ondernemers; je ziet ze allemaal voorbij komen op of in de buurt van het schoolplein (met die killerheels is het veiliger om bij de auto te blijven staan). De een neemt ruim de tijd voor het schoolplein ritueel, terwijl de ander niet weet hoe snel die weg moet zijn; omdat er afspraken staan, de baby alleen thuis is of je niet in de rij wilt staan bij de bakker.

Buitenkant
We zien al die verschillende moeders en vinden er vast iets van. We vinden er iets van wanneer het gedrag anders is dan ons eigen gedrag. Tegelijkertijd weten we niet waarom die ‘opgedirkte’ moeder zoveel haast heeft of waarom die ‘slons’ niet even de moeite heeft genomen om met een borstel door haar haren te gaan.

Misschien heeft ze zich gewoon verslapen of vindt ze het totaal onbelangrijk hoe ze eruit ziet. Wat de reden ook is; het is niet aan ons om hier over te oordelen*. Ik geloof dat iedere moeder op haar eigen manier het beste probeert te doen voor haar kinderen. Wij zijn ook niet allemaal op dezelfde manier opgevoed en opgegroeid.

*Dat ouders de uitgang van het schoolplein blokkeren en de auto’s bijna in school parkeren tijdens het brengen en halen; daar is geen goede reden voor…. 😉 

20180608_114837